مدیران استانی اگر خواهان حفظ، توسعه وتقویت فضاهای گردشگری ورونق این صنعت هستند، لازم است رویکرد مدیریتی خود را بحران پذیر کنند، شاید بتوان از مخاطراتی که در آینده فصاها وبناهای گردشگری را تهدید می کند جلو گیری نمایند .
  • نویسنده : سید سلیمان کریمی-دانش آموخته ی دکترای جغرافیای سیاسی
  • اثار باستانی ،شناسنامه یک منطقه و بیان کننده پیشینه تاریخی ،تمدن وفرهنگ ان سرزمین می باشند، لذا حفاظت از انان امر ی ضروری به نظرمی رسدزیرا اثار باقی مانده هر لحظه ممکن است درمعرض خطری جدی قرار گیرند،به طوری که ایجاد یا احیای مجدد آنان امکان پذیر نباشد .
    باتوجه به این امر که گرد شگری ازبزرگترین فعالیت های اقتصادی محسوب می شود توسعه آن می تواند منبع اصلی درآمد، اشتغال، رشد بخش خصوصی و توسعه ساختار زیر بنایی گردد.
    سازمان جهانی گردشگری پیش بینی کرده است که تا سال ۲۰۲۰ میلادی جمعیت گردشگران جهان به بیش از یک میلیارد نفر افزایش خواهد یافت.
    باید توجه داشت که گردشکری پایدار نشات گرفته از توسعه ی پایدار است.
    توسعه ی پایدار را باید ازمهمترین أصول و مبانی پیشرفت اقتصادی، اجتماعی و سیاسی به حساب آورده و با توجه به اهمیت نقشی که گردشگری می تواند در این زمینه در کشور ایفا کند ، لزوم و ضرورت توجه به گردشگری پایدار حائز اهمیت فراوان است.
    باید توجه داشت که موفقیت و رشد پایدار گردشگری در گرو عملکرد مناسب و هماهنگ عناصر و فاکتورهای متعددی است که با هم ارتباط تنگاتنگی دارند. یکی از مهم ترین این فاکتورها «امنیت گردشگران و مقصدهای گردشگری» است.
    مهمترین عناصر تشکیل دهنده صنعت گردشگری ؛، میراث فرهنگی و فرهنگ ملل، منابع طبیعی، امنیت و جاذبه های خاص دیگر است.
    فضاهای گردشگری در برابر بحران های انسانی وطبیعی بسیار آسیب پذیر هستند، برنامه ریزی برای خدمات وتسهیلات فضای گذران اوقات فراعت گردشگری و مدیریت آنها در مواقع بحرانی درمیزان اثربخشی آنها تاثیر به سزایی دارد .
    توجه به توزیع میزان آسیب پذیری و خطرات انسانی و طبیعی در فضای گردشگری یکی از راهکارهای بسیار مهمی است که می تواند به تامین امنیت بهینه گردشگری کمک نماید.
    امنیت وگردشگری پارامترهای یک معادله هستند که با یکدیگر رابطه مستقیم دارند، امروزه امنیت به عنوان مهم ترین وزیربنایی ترین اصل در تدوین استراتژی توسعه گردشگری در جهان به شمار می آید.
    در تقسیم بندی امنیت می توان موارد زیر را عنوان کرد:
    امنیت رفتاری، امنیت اقتصادی، امنیت سیاسی واجتماعی، امنیت کالبدی
    استان چهارفصل کهگیلویه وبویراحمد با داشتن جاذبه های طبیعی فراوان و آثار تاریخی ارزشمند پتانسیل تبدیل شدن به منطقه هدف براى توریست های داخلی وخارجی را داراست و اگر بدنبال توسعه گردشگری و در راستای آن درامد زایی ومعرفی فرهنگ و تاریخ خود به سایرین هستیم مجبوریم که به امنیت و گونه های مختلف آن توجه بیشتری داشته باشیم .
    یکی از گونه های امنیت ،امنیت کالبدی است که شامل (وجودمعابر مناسب، فقدان احساس نا امنی، فقدان زمین های مخروبه، تداوم بصری در فضاهای گردشگری، فقدان کاربری های مزاحم، فقدان آلودگی های محیطی و مهمتر ار بقیه موارد فقدان ترس از فرسودگی بناها وریزش وتخریب آنها …)
    میباشد. در محوطه باستانی بلاد شاپور دهدشت فقدان امنیت کالبدی در تمام زمینیه ها به وضوح قابل مشاهده بوده و همچنان نیز به چشم می آید.
    تخریب کاروانسرا وبحران ایجاد شده هر چند سبب ناراحتی و اندوه وافسوس فراوان است ،اما میتواند تلنگری باشد بر مدیریت های منفعل و بحران گریز در سطح ملی ومنطقه ای و زمینه ای را فراهم کند تا این بنای تاریخی وارزشمند مورد توجه بیشتر مسئولان واقع گردد.
    با نگاهى اجمالی به تعریف بحران (حادثه‌ای که به طور طبیعی و یا توسط بشر ،به طور ناگهانی و یا به صورت فزاینده به وجود آید؛و سختی و مشقتی را به جامعه انسانی تحمیل نماید که جهت برطرف کردن آن نیاز به اقدامات اساسی و فوق‌العادهباشد)رویکردهاى متفاوت به مدیریت بحران را میتوان مورد توجه قرار داددارد ۱ – مدیریت بحران گریز؛ مدیرانی که هیچ گونه آمادگی قبلی و برنامه مشخصی برای مقابله با بحران ندارند و در مواجهه با آن منفعلانه و حداکثر واکنشی عمل می کنند، برنامه ریزی بلند مدت ندارند تا فشار افکار عمومی را در شرایط بحران احساس نکنند واکنش نشان نمی دهند.
    ۲- مدیریت بحران پذیر؛ در این رویکرد علاوه بر پذیرش بحران بعنوان یک امر حتمی به پیش بینی و استقبال از آن نیز می پردازند و با اتخاذ یک راهبرد فوق فعال بر کشف فرصت های جدید وچشم اندازهای نو برای رشد وپویایی تاکید دارند.
    چنین مدیرانی ویژگی های خاص نظیر خلاقیت ، انعطاف ، حرفه ای گری ، تمرکز و آینده نگری دارند.
    مدیران فوق نه تنها تابع شرایط بحران نیستند و درصدد انطباق با آن بر نمی آیند، بلکه به تطبیق شرایط با اهداف و مقاصد خود می پردازند و پیشرو عمل می کنند .
    چنین مدیرانی توانایی تبدیل بحران ها به فرصت ها را دارند و در واقع در بین تمامی رویکردها،ا ین رویکرد مدیریت بحران است که تمامی مراحل اعم از قبل و حین وبعد از بحران مورد توجه قرار می دهند.
    مدیران استانی اگر خواهان حفظ، توسعه وتقویت فضاهای گردشگری ورونق این صنعت هستند، لازم است رویکرد مدیریتی خود را بحران پذیر کنند، شاید بتوان از مخاطراتی که در آینده فضاها وبناهای گردشگری را تهدید می کند جلو گیری نمایند .
    صدور بیانیه ، محکوم کردن دیگران و بدنبال آن به فراموشی سپردن حادثه و اتفاق در آینده نزدیک مشکلی را حل نخواهد کرد.

    ارسال کننده: واحد خبر عصر مارون